ኣነ ጥራይ ዘይኮንኩስ ከባብየይ'ውን ኣስተውዒሉለይሲ እንታይ ክብለኒ ጀሚሩ?
ሚለና፡ ምውቕ ፍቕርና ካብ ዝፋሓፋሕ ጀሚሩ ኩሉ ነገረይ ጎዲሉ። ናይ ምርድዳእ መንፈሰይ ተሃሚሹ። ፍቕርኺ ማዕረ ደመይ ይውሕዝ ምንባሩ ኣብ ውሽጠይ ዘውርዶ ዘሎ ዕንወት ጭቡጥ ኣብነት’ዩ። ኣነ ጥራይ ዘይኮንኩስ ከባብየይ’ውን ኣስተውዒሉለይሲ ‘እንታይ ኢኻ ኴንካ?’ ክብለኒ ጀሚሩ።

ሚለና፡ ብሕሉፍ ፍቕርና ደጋጊመ እንተኣዕለልኩ’ዉን ኣይዓግብን’የ። ካብ’ዛ ቈጽሊ ወረቐት ሓሊፈ ዝተነጽፈ ባሕሪ’ውን ዝኣኽለኒ ኣይኮነን። መፍትሕ ልበይ እንታይ’የ በዲለ? ካብ ካራ ዝበልሑ ቃላት እናወርወርኪ፡ ነቲ ብወለላ ዘረባ ዝፈልጠኪ ልበይ ተድምይዮ ዘለኺ? ዘይጋገ የለን፡ እቲ ንጌግኡ ዘይኣምን’ዩ ጌገኛ’ሞ፡ እታ ዝሃርፋ ልብኺ ምለስለይ። ገና ሕጂ’ውን እንተኾነ ‘እቲ እናፈለጥካ ኢኻ ጌርካዮ’ ትብልኒ ዘለኺ በደል፡ እንታይ ምዃኑ ኣይፈለጥክዎን። ዘይምፍላጠይ ግን ጌጋ ኣይኮነን ኣይብልን’የ።
እንታይ ኢኻ ኴንካ?